kwantowomechaniczny ()
, ,
przymiotnik (1.1) od mechanika kwantowa
(1.1)
(1.1) Buty bowiem, zgodnie z formalizmem kwantowomechanicznym, znajdują się w stanie mieszanym, a nie w kwantowej superpozycjiAndrzej Dragan, Homodynowe nierówności Bella dla optycznych stanów typu kota Schrödingera, Uniwersytet Warszawski, Warszawa 2000, s. 12.. (1.1) Zastępując klasyczne składowe całkowitego momentu pędu odpowiadającymi im operatorami kwantowomechanicznymi, dokonuje się przejścia do kwantowego opisu obracającej się cząsteczkiOleksandr Desyatnyk, Wyznaczanie struktur i momentów dipolowych cząsteczek metodą spektroskopii rotacyjnej, Instytut Fizyki Polskiej Akademii Nauk, Warszawa 2005, s. 8..
(1.1) Często spotykana pisownia z myślnikiem jest błędna, gdyż słowo to nie jest złożeniem dwóch równorzędnych wyrazów, ale jedna ze składowych (kwantowo-) pełni w nim funkcję przydawkową.
szwedzki: (1.1) kvantmekanisk