__TOC__ kakofonia ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nieprzyjemne połączenie dźwięków;
(1.1)
(1.1) Rozpoczął się dzień roboczy i fabrykę wypełniła ogłuszająca kakofonia odgłosów maszyn.
(1.1) rozdźwięk, kocia muzyka, dysharmonia, dysonans
(1.1) eufonia
kakofoniczny kakofonicznie
< → zły + dźwięk, brzmienie
angielski: (1.1) cacophony baskijski: (1.1) kakofonia białoruski: (1.1) какафонія bułgarski: (1.1) какофония duński: (1.1) kakofoni esperanto: (1.1) malbelsoneco, malbonsoneco fiński: (1.1) kakofonia francuski: (1.1) cacophonie gruziński: (1.1) კაკაფონია hiszpański: (1.1) cacofonía niderlandzki: (1.1) kakofonie niemiecki: (1.1) Kakophonie , Kakofonie , Katzenmusik norweski (bokmål): (1.1) kakofoni norweski (nynorsk): (1.1) kakofoni nowogrecki: (1.1) κακοφωνία portugalski: (1.1) cacofonia rosyjski: (1.1) какофония rumuński: (1.1) cacofonia szwedzki: (1.1) kakofoni ukraiński: (1.1) какофонія węgierski: (1.1) kakofónia włoski: (1.1) cacofonia
kakofonia ()
rzeczownik (1.1) kakofonia
kakofoniko
kakofonia ()
rzeczownik (1.1) kakofonia