ogarek ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) niewielka, dopalająca się resztka czegoś (świecy, papierosa, pochodni) rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) ogar
(1.1) (2.1)
(1.1) Pod krzyżem tlił się ogarek zapalony przez starowinkę. (2.1) Poszczuli żebraka ogarkami, nikczemni!
(1.1) ogarek +
(1.1) ogarek papierosa / świeczki • przygasić / zgasić ogarek
(1.1) niedopałek
(1.1) świeca, pochodnia
(2.1) ogar
przysłowia: palić się, jak ogarek w lampie / palił się do niej, jak ogarek w lampie • Panu Bogu świeczkę i diabłu ogarek • Święty Marek rzuci do wody ogarek
(1.1) → opalać < → palić się (2.1)
(2.1) białoruski: (1.1) абгарак bułgarski: (1.1) угарка włoski: (1.1) moccolo