posłuszny () ,
przymiotnik (1.1) spełniający bez protestu polecenia (1.2) poddający się działaniom lub woli innej osoby
(1.1-2)
(1.2) I wtedy Gierek, człowiek układny, z natury posłuszny, po raz pierwszy stanowczo powiedział "nie" centrali warszawskiej.
(1.1) posłuszny żołnierz / podwładny • posłuszne dziecko
(1.1) uległy, grzeczny
(1.1) prawomyślny
posłuszeństwo , posłuszność posłusznie
angielski: (1.1) obedient, być posłusznym: obey białoruski: (1.1) паслушны, паслухмяны duński: (1.1) lydig esperanto: (1.1) obeema, być posłusznym: obei gudźarati: (1.1) કહ્યાગરું (kahyāgaruṁ) hiszpański: (1.1) obediente; (1.2) sumiso, dócil kataloński: (1.1) obedient; (1.2) dòcil łaciński: (1.1) oboediens; (1.2) oboediens niderlandzki: (1.1) gehoorzaam niemiecki: (1.1) gehorsam, folgsam nowopruski: (1.1) paklusmas; (1.2) paklusmas rosyjski: (1.1) послушный słowacki: (1.1) poslušný szwedzki: (1.1) lydig ukraiński: (1.1) слухняний węgierski: (1.1) engedelmes, szófogadó wilamowski: (1.1) gyhuöżum, gyhiüzum włoski: (1.1) ubbidiente