relampaguear ()
czasownik nieprzechodni (1.1) o niebie podczas burzy: błyskać się (1.2) zwykle o oczach w wyrazie uczucia: błyszczeć
(1.1) (1.2)
(1.1) Primero relampaguea, después truena. → Najpierw się błyska, a potem grzmi. (1.2) Ella se volvió hacia mí y vi como sus ojos relampagueaban de ira. → Ona odwróciła się do mnie i zobaczyłem/am, że jej oczy błyszczały z gniewu.
(1.2) relampaguear de alegría / de felicidad / de odio → błyszczeć z radości / ze szczęścia / z nienawiści
(1.2) brillar, centellear, resplandecer, destellar, destellear
relampagueante relámpago , relampagueo