wydarzyć się ()
, ,
czasownik zwrotny dokonany ( wydarzać się) (1.1) wystąpić jako rzeczywiste zjawisko (1.2) udać się, dobrze wypaść
(1.1) To się wydarzyło, kiedy jeszcze nie było cię na świecie.
(1.1) mieć miejsce, zdarzyć się, trafić się, przydarzyć się, przytrafić się, być, stać się
wydarzenie wydarzać się
angielski: (1.1) come about, occur, take place, come up, happen chiński standardowy: (1.1) czas przyszły: 会 (huì) duński: (1.1) ske, hænde, indtræffe, træffe, forekomme esperanto: (1.1) okazi francuski: (1.1) advenir islandzki: (1.1) ske niemiecki: (1.1) sich ereignen, geschehen, passieren, vorkommen norweski (bokmål): (1.1) hende, foregå, inntreffe, skje norweski (nynorsk): (1.1) skje, hende, henda nowopruski: (1.1) audātun si staroangielski: (1.1) gelimpan szwedzki: (1.1) ske, hända wilamowski: (1.1) pasiyn, possjȳn, paosiyn