siekiernik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś, kto pracuje siekierą (1.2) ktoś, kto wyrabia siekiery (1.3) żołnierz uzbrojony w siekierę (topór) (1.4) ukraiński chłop, uczestnik mordów na Polakach na Wołyniu w latach czterdziestych XX w., zabijający siekierą, nożem, widłami rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) miejsce lub uchwyt, na którym wiesza się siekierę
(1.1-4) (2.1)
(1.1) rębacz (1.3) topornik
siekiereczka , siekiera , siekierezada , siekierka , siekiernica , Siekierki , Siekierczyn , Siekierczyna , Siekierno , Siekiernik , Siekierz siekierowy, siekierkowy
baskijski: (1.1) aizkolari; (1.2) aizkoragile hiszpański: (1.1) hachero