__TOC__ alotropia ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zjawisko występowania, w tym samym stanie skupienia, różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi;
(1.1)
(1.1) Alotropia jest szczególnym przypadkiem polimorfizmu, czyli różnopostaciowości substancji.
alotropowy
angielski: (1.1) allotropy baskijski: (1.1) alotropia białoruski: (1.1) алатропія bułgarski: (1.1) алотропия czeski: (1.1) alotropie francuski: (1.1) allotropie hiszpański: (1.1) alotropía niderlandzki: (1.1) allotropie niemiecki: (1.1) Allotropie nowogrecki: (1.1) αλλοτροπία portugalski: (1.1) alotropia rosyjski: (1.1) аллотропия rumuński: (1.1) alotropie słowacki: (1.1) alotropia słoweński: (1.1) alotropija ukraiński: (1.1) алотропія węgierski: (1.1) allotrópia włoski: (1.1) allotropia
alotropia ()
rzeczownik (1.1) alotropia
alotropiko
alotropia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) alotropia
(1.1) alotropizmus
alotropizmus alotropický