Nabuchodonozor () , , ,

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) babilońskie imię męskie noszone m.in. przez kilku władców Babilonii

(1.1)

(1.1) Było to w dwunastym roku panowania Nabuchodonozora, który królował nad Asyrią w wielkim mieście NiniwieKsięga Judyty 1,1, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Stanisław Grzybek).. (1.1) Nabuchodonozor II był ostatnim wielkim królem Chaldejczyków. Około 600 r. p.n.e. przemienił Babilon w najwspanialsze miasto, jakie świat dotychczas widziałRodney Castleden, Wydarzenia, Które Zmieniły Losy Świata, s. 62..

(1.1) król / władca Nabuchodonozor •

< < < (Nabu-kudurri-usur)

akadyjski: (1.1) 𒀝𒆪𒁺𒌨𒊑𒋀 angielski: (1.1) Nebuchadnezzar baskijski: (1.1) Nabukodonosor francuski: (1.1) Nabuchodonosor hebrajski: (1.1) נבוכדנאצר hiszpański: (1.1) Nabucodonosor łaciński: (1.1) Nabuchodonosor niemiecki: (1.1) Nebukadnezar portugalski: (1.1) Nabucodonosor rosyjski: (1.1) Навуходоносор starogrecki: (1.1) Ναβουχοδονόσωρ staroperski: (1.1) 𐎴𐎲𐎢𐎤𐎢𐎭𐎼𐎨𐎼 (n-b-u-ku-u-d-r-c-r) szwedzki: (1.1) Nebukadnessar turecki: (1.1) Nebukadnezar włoski: (1.1) Nabucodonosor