opus ()
,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) oznaczenie w kolejności chronologicznej dzieła danego kompozytora
(1.1)
(1.1) Pianista zagrał sonatę b-moll opus trzydzieste piąte Chopina. (nie: )
(1.1) op.
(1.1) → dzieło
zobacz też
angielski: (1.1) opus duński: (1.1) opus francuski: (1.1) opus niemiecki: (1.1) Opus węgierski: (1.1) opusz
opus ()
rzeczownik (1.1) opus
(1.1) opus; opuses / opera
opus ()
rzeczownik (1.1) opus, dzieło
opus ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dzieło (1.2) uczynek (1.3) cud
(1.1-3) opus, operis ;
(1.2) Sic luceat lux vestra coram homnibus: ut videant opera vestra bona, et glorificent Patrem vestrum qui in caelis estWulgata Klementyńska, Mt 5, 16. → Tak niechaj świeci światłość wasza przed ludźmi, aby widzieli uczynki wasze dobre i chwalili Ojca waszego, który jest w niebiePrzekład ks. Jakuba Wujka.
(1.1) opus magnum → wielkie dzieło (1.2) opus bonum → dobry uczynek
opifex , manuopus , opusculum