doskonałość () , ,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) szczyt, zupełność, brak jakiejkolwiek wady, niedostatkuSamuel Bogumił Linde, Słownik języka polskiego A - F, Warszawa 1807–1814 lub możliwości ulepszenia; (1.2) wyborność, świetność, wybitność, bezbłędność, brak możliwości bycia jeszcze lepszym

(1.1-2)

(1.1) Zwykliśmy o doskonałości mówić z uznaniem (…), ale niekiedy także dla oznaczenia ujemnej własności, jeśli występuje w szczególnym natężeniu (…). W czasach nowszych de La Rochefoucauld mówił o doskonałych łotrach: «Il y a des scélérats parfaits». A i dzisiejsze języki używają takich połączeń, w szczególności francuski: un parfait idiot, un parfait malappris. Znaczy to, że doskonałość oznacza zawsze kraniec, szczyt: przeważnie w górę, niekiedy, wyjątkowo w dół.Władysław Tatarkiewicz, O doskonałości. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1976, s. 8.

(1.1) perfekcja, skończoność, kompletność, idealność

(1.2) niedoskonałość, ułomność, przeciętność

doskonalstwo , doskonalec , doskonalenie , udoskonalenie , udoskonalanie doskonać , doskonalić , udoskonalić , udoskonalać doskonały doskonale doskonale

angielski: (1.1) perfection; (1.2) excellence, brilliance arabski: (1.1) كمال ; (1.2) إجادة białoruski: (1.1) дасканаласць ; (1.2) дасканаласць czeski: (1.2) výtečnost esperanto: (1.1) perfekteco fiński: (1.2) eksellenssi francuski: (1.1) perfection hiszpański: (1.1) perfección interlingua: (1.1) perfection; (1.2) excellentia irlandzki: (1.2) feabhas islandzki: (1.1) ágæti japoński: (1.1) łaciński: (1.1) perfectio , summum , plenitudo ; (1.2) praeclaritas malgaski: (1.?) fahatsarana manx: (1.?) ard-vieys niderlandzki: (1.2) voortreffelijkheid niemiecki: (1.1) Vollkommenheit nowogrecki: (1.1) τελειότητα pali: (1.2) suṭṭhutā , ukkaṁsa portugalski: (1.1) perfeição rosyjski: (1.1) соверше́нство ; (1.2) превосхо́дность sanskryt: (1.1) परिनिष्पत्ति , निष्पत्ति ; (1.2) परिनिष्पत्ति , ऋद्धि , निष्ठ starogrecki: (1.1) τελειότης ; (1.2) ἀρετή szwedzki: (1.1) fullkomlighet ukraiński: (1.1) досконалість włoski: (1.1) perfezione ; (1.2) idealità , eminenza , eccellenza