surmeti ()
czasownik (1.1) założyć, zakładać, nakładać, wkładać
(1.1)
(1.1) Dorina rapide demetis la antaŭtukon, surmetis la pluvmantelon kaj eliris eksteren.J. Modest: En la ombro de la silento, Monato, jaro 1997a, numero 3a, p. 14a → Dorina szybko zdjęła fartuch, założyła płaszcz przeciwdeszczowy i wyszła na zewnątrz. (1.1) Kiam virino surmetas ĉadoron, nur ŝia vizaĝo estas videbla, en iuj kazoj nur la okuloj, kaj iam ankaŭ antaŭ la okuloj pendas travidebla tolaĵo.Islama Terminaro en UEA-Vikio → Kiedy kobieta założy czador, tylko jej twarz jest widoczna, w niektórych przypadkach tylko oczy, a czasem również przed oczami wisi przezroczysty kawałek płótna.
meti