habituacja ()

, ,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) stopniowe zanikanie reakcji na powtarzający się lub trwający bodziec;

(1.1)

(1.1) przywykanie

(1.1) dyshabituacja

habituacyjny habitus

(1.1) → mieszkać, → nawyk < → posiadany, stan, wygląd, odzież < → mieć

angielski: (1.1) habituation czeski: (1.1) habituace francuski: (1.1) habituation hiszpański: (1.1) habituación portugalski: (1.1) habituação