habituacja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) stopniowe zanikanie reakcji na powtarzający się lub trwający bodziec;
(1.1)
(1.1) przywykanie
(1.1) dyshabituacja
habituacyjny habitus
(1.1) → mieszkać, → nawyk < → posiadany, stan, wygląd, odzież < → mieć
angielski: (1.1) habituation czeski: (1.1) habituace francuski: (1.1) habituation hiszpański: (1.1) habituación portugalski: (1.1) habituação