odmowa ()

,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wyrażenie braku zgody

(1.1)

(1.1) Odmowa wykonania polecenia przełożonego o odsunięciu lub niedopuszczeniu do pełnienia służby pociąga za sobą odpowiedzialność dyscyplinarną, wyjątkami są tu przypadki podyktowane charakterem służby lub względami bezpieczeństwa.

(1.1) odmowa +

(1.1) odrzucenie, niezgoda

odmówienie , odmawianie odmówić , odmawiać odmowny odmownie

angielski: (1.1) rejection, refusal białoruski: (1.1) адмова duński: (1.1) afslag , afvisning fiński: (1.1) epuu francuski: (1.1) refus, déni gudźarati: (1.1) અસ્વીકાર (asvīkāra) hiszpański: (1.1) negativa interlingua: (1.1) refusa, recusation koreański: (1.1) 부정 niderlandzki: (1.1) weigering niemiecki: (1.1) Ablehnung , Absage nowogrecki: (1.1) άρνηση paszto: (1.1) ابا rosyjski: (1.1) отказ turecki: (1.1) red ukraiński: (1.1) відмова włoski: (1.1) rifiuto