artykułować () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( wyartykułować) (1.1) wymawiać głoski (1.2) w określony sposób grać na jakimś instrumencie (1.3) wyrażać swoje poglądy
(1.1-3)
(1.1) W zależności od ustawienia strun głosowych zmienia się wysokość i natężenie dźwięku, który jest artykułowany za pomocą warg, języka i podniebieniaSławomir Ziemicki, Krystyna Puchowska Bliżej fizyki, cz. 2, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 2010, ISBN 978-83-02-10634-7, s. 66..
(1.1) wymawiać (1.3) wyrażać opinię, uzewnętrzniać myśli / poglądy
artykuł , artykulacja , artykułowanie wyartykułować artykulacyjny artykulacyjnie
(1.1) Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 36. (1.3) kalka z Mirosław Bańko, Alicja Witalisz, O proporcji kalk i zapożyczeń właściwych w polszczyźnie, w: Kalkierungs- und Entlehnungssprachen in der Slavia, red. Kai Witzlack-Makarevich, Frank & Timme GmbH, 2018, s. 136.
(1.3) Tylko w wypowiedziach oficjalnych; nie należy używać w mowie potocznejJan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 37..
angielski: (1.1) articulate białoruski: (1.1) артыкуляваць bułgarski: (1.1) артикулирам duński: (1.1) artikulere; (1.3) artikulere niemiecki: (1.2) artikulieren norweski (bokmål): (1.1) artikulere; (1.3) artikulere norweski (nynorsk): (1.1) artikulere; (1.3) artikulere, artikulera rosyjski: (1.1) артикулировать szwedzki: (1.1) artikulera ukraiński: (1.1) артикулювати