jaka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kaftanZenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 126. (1.2) wierzchnie okrycie
(2.1)
jaczka
(1.2)
(1.1) (1.2) niemiecki: (1.1) Jacke ; (1.2) Jacke ; (2.1) welche
jaka ()
rzeczownik (1.1) kurtka
jaka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) bluza (1.2) kardigan, sweter rozpinany
(1.1) dresowô / rozpinónô jaka • jaka z pòlaru / z kapùzą
(1.1) jópa, kabôtk (1.2) cwéter
jaka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kurtka
jaka ()
czasownik nieprzechodni (1.1) potwierdzać prawdziwość ( mówiąc „tak“), przytakiwać (1.2) wyrażać zgodę ( mówiąc „tak“), przytakiwać
(1) att jaka, jakar, jakade, jakat, jaka! ; pres. part. jakande, perf. part. jakad
(1.1-2) jaka (till något) → przytakiwać (czemuś)
(1.1) bekräfta (1.2) bifalla, samtycka
(1.1) neka, bestrida (1.2) neka, bestrida
jakande bejaka jakande
< → tak