trafi ()
czasownik (1.1) trafić
(1.1)
(1.1) Se li forkuros de batalilo fera, trafos lin pafarko kupra.Ijo 20:24, L. Zamenhof → Gdy będzie uciekał przed bronią żelazną, trafi go łuk brązowy. (1.1) Ili disiĝis, kiel du amikoj, kiuj persekutas grandan ĉasaĵon kaj scias ke indiferente estas, kies ponardego trafos, se nur la besto estos bone trafita kaj ne falos en fremdajn manojn.B.Prus, K.Bein, Faraon → Rozstali się jak dwaj przyjaciele polujący na grubego zwierza, którzy wiedzą, że nie o to chodzi: czyj oszczep trafi, lecz ażeby zdobycz była dobrze trafiona i nie wpadła w cudze ręce.
(1.1) maltrafi
trafa trafe
celi anseron, trafi aeron • celis paseron, trafis anseron • fluis sur lipoj, sed en buŝon ne trafis • homo pafas, Dio trafas • mi blinde pafos, eble trafos • neniu scias, kio morgaŭ lin trafos • se peko trafas, eĉ bastono ekpafas • trafi du celojn per unu ŝtono • trafi de Scilo al Ĥaribdo • trafi du celojn per unu ŝtono • trafi per la parolo rekte en la vizaĝon • trafi el sub pluvo en riveron • trafi per la vizaĝo en koton • trafis falĉilo sur ŝtonon • trafis hakilo al ligno malmola • trafis pugno pugnon • trafos hakilo al ligno malmola • vidas okulo, sed mano ne trafas