puchar ()

,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła; (1.2) trofeum przyznawane jako nagroda; (1.3) rozgrywki o puchar (1.2)

(1.1-3)

(1.1) Zerwałem te jagody, wycisnąłem je do pucharu faraona i wręczyłem ów puchar faraonowiKsięga Rodzaju 40, 11. (1.2) Zwycięzcy pozowali do zdjęć ze zdobytym pucharem ze szczerego złota. (1.3) Polacy przypieczętowali swój triumf, pierwszy w historii, w klasyfikacji Pucharu Narodów.

(1.2) kryształowy / złoty puchar • walczyć o puchar • zdobyć puchar (1.3) Puchar Gordona Bennetta • Puchar Davisa • Puchar UEFA • Puchar Narodów

(1.1) roztruchan

(1.1) naczynie (1.2) trofeum (1.3) zawody

puchary pucharek pucharowy

(1.1) pomiędzy ustami a brzegiem pucharu

< < Zapytania i odpowiedzi, „Poradnik Językowy” nr 7/1905, s. 100. < ,

przed reformą roku 1936 funkcjonował także – ze względów etymologicznych – zapis „puhar”, uważany obecnie za błędny

angielski: (1.1) cup, beaker, goblet, jorum; (1.2) cup arabski: (1.2) كاس białoruski: (1.2) кубак ; (1.3) кубак czeski: (1.1) číše , pohár duński: (1.2) pokal esperanto: (1.1) tigoglaso, pokalo; (1.2) pokalo francuski: (1.1) coupe ; (1.2) coupe hiszpański: (1.1) copa ; (1.2) copa interlingua: (1.1) cuppa jidysz: (1.1) בעכער (becher) kataloński: (1.1) copa łaciński: (1.1) culullus , calix niemiecki: (1.1) Becher ; (1.2) Pokal nowopruski: (1.1) ķāsi rosyjski: (1.1) кубок słowacki: (1.2) pohár starogrecki: (1.1) ποτήριον staropruski: (1.1) kiosi szwedzki: (1.1) bägare , pokal ; (1.2) pokal , prispokal węgierski: (1.1) pohár włoski: (1.1) coppa ; (1.2) coppa ; (1.3) coppa