winowajca ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ten, kto zawinił, kto popełnił występek, kto zrobił coś złego
(1.1)
(1.1) I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. (1.1) Trzeba jak najszybciej znaleźć winowajcę i go ukarać.
(1.1) schwytać / ukarać winowajcę
(1.1) niewinny
(1.1) sprawca
(1.1) współwinowajca
wina winowajczyni winić , zawinić , obwinić , obwiniać winny
angielski: (1.1) culprit, wrongdoer azerski: (1.1) günahkar białoruski: (1.1) віноўнік bułgarski: (1.1) виновник czeski: (1.1) viník niemiecki: (1.1) Schuldige rosyjski: (1.1) виновник ukraiński: (1.1) винува́тець