podpalać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( podpalić) (1.1) podkładać ogień pod coś (1.2) palić papierosy od czasu do czasu czasownik zwrotny niedokonany podpalać się ( podpalić się) (2.1) podkładać ogień pod samego siebie (2.2) podkładać ogień wzajemnie pod własne mienie
(1.1-2) (2.1-2)
(1.2) Helena złapała męża na gorącym uczynku, gdy podpalał na balkonie.
palenie , podpalanie , podpalenie , podpalacz , podpalaczka , podpałka , palnik , palaczka popodpalać, rozpalać, podpalić , palić
bułgarski: (1.1) подпалвам słowacki: (1.1) podpaľovať starogrecki: (1.1) καίω