odziany ()
, ,
przymiotnik (1.1) ubrany (1.2) kudłaty (o zwierzęciu)Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 320.
(1.1) Potem trzeci szereg — bud zielonych, czerwonych i żółtych, gdzie przy wejściu jaśniały potworne malowidła, a na dachu ukazywali się jaskrawo odziani pajace, albo olbrzymie lalki.Bolesław Prus: Lalka (1.1) Odziany był w lekki, przetykany srebrną nicią kaftan z rozsznurowanymi rękawami.
(1.1) nagi
odzienie, odzież odziać, odziać się
(1.1) (1.2)