oryl ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek zajmujący się spławianiem rzeką drewna, zboża i innych towarówSłownik wyrazów obcych PWN, red. Elżbieta Sobol, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1991, ISBN 83-01-08730-7, s. 623.; flisakBarbara Bartnicka, Język i my. 4, WSiP, Warszawa 1994, s. 122. (1.2) prostak, grubianin, cham
(1.1)
(1.1) Po drodze Toruń, gościnny Toruń witał oryla – do dziś mam w oczach ten piękny widok w zachodu chwile…Jadwiga Korczakowska, Pieśń flisaka. (1.1) Cisza w komnacie trwała. Za oknem królewskiej świetlicy płynął w tej chwili żagiel. Nawoływali się oryleMichał Rusinek, Muszkieter z Itamariki, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1956, s. 418..
(1.1) flis, włóczek
→ holownik, holujący