pawęża () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) tarczaRadosław Grześkowiak, Ewa Nawrocka, Bolesław Oleksowicz, Stanisław Rosiek, Między tekstami 2. Renesans. Barok. Oświecenie (echa współczesne), wyd. III, wyd. słowo / obraz terytoria, Gdańsk 2005, s. 18.
(1.1)
(1.1) Pawęże były to długie tarcze opierane o ziemię, a uzbrojony był niemi pierwszy szereg piechoty, zasłaniający strzelców z kuszami.
(1.1) forma oboczna paweżaHalina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 21.
pawęż
(1.1) < Pavia