przyczyniać ()
(1.1)
(2.1) , ,
czasownik niedokonany ( przyczynić) (1.1) powodować coś, zwłaszcza niekorzystnego, komuś lub czemuś czasownik zwrotny niedokonany przyczyniać się ( przyczynić się) (2.1) być częściowo przyczyną czegoś, wpływać na powstawanie czegoś
(1.1) Przez okna zaglądała zaśnieżona noc. Komin w rogu, wysoki pod pułap, przyczyniał nieco ciepła i światła. (2.1) Gdy ksiądz zaprasza jasnowidza zwierzęcego do kościoła, przyczynia się do osłabiania Kościoła i chrześcijaństwa od środka. (2.1) Gromadząc, a tym samym rozsiewając, nasiona drzew, sójka już od epoki lodowcowej przyczynia się do rozprzestrzeniania się dębu na północ.
przyczynić przyczyna przyczynowy
angielski: (2.1) contribute arabski: (2.1) اكتتب duński: (2.1) bidrage, medvirke esperanto: (2.1) kontribui francuski: (2.1) contribuer, occasionner hiszpański: (2.1) contribuir, ocasionar interlingua: (2.1) contribuer norweski (bokmål): (2.1) bidra, medvirke norweski (nynorsk): (2.1) bidra nowogrecki: (2.1) συμβάλλω, συντελώ portugalski: (2.1) contribuir rosyjski: (2.1) способствовать szwedzki: (2.1) bidra, bidraga włoski: (2.1) contribuire