zabobonny ()
, ,
przymiotnik jakościowy (1.1) wierzący w zabobony (1.2) będący przejawem zabobonów
(1.1-2)
(1.1) Zabobonny Tunguz mniema, że to są duchy walczące pomiędzy sobą i wstępnym bojem załatwiające swe nieporozumienia i spory; ale lepiej możnaby powiedzieć, że to są senne marzenia śpiącej natury, objawiającej się oczom ludzkim pod taką postacią, pod jaką zmysłom człowieka objawia się sen przykrego spoczynku.Adam Mickiewicz, Rok drugi, 1841-1842, str. 223.
(1.1) zabobonny człowiek (1.2) zabobonny strach / lęk
(1.1-2) przesądny
(1.1-2) nieracjonalny
zabobon , zabobonność zabobonnie
(1.1) białoruski: (1.1) забабонны niemiecki: (1.1) abergläubisch; (1.2) abergläubisch ukraiński: (1.1) забобонний