koperta ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty; (1.2) rysunek, piktogram o wyglądzie zamkniętej koperty (1.1) (1.3) poziomy znak drogowy oznaczający zakaz parkowania (1.4) zewnętrzna obudowa zegarka kieszonkowego lub naręcznego
(1.1-4)
(1.1) Włożył list do koperty, zakleił, przykleił znaczek i wrzucił do skrzynki. (1.3) Za zaparkowanie na kopercie dostał mandat.
(1.1) włożyć coś do koperty • otworzyć kopertę
(1.1) koperta okienkowa
kopertówka , kopertowanie , kopertownica kopertka kopertować , zakopertować kopertowy
(1.1)
albański: (1.1) zarf angielski: (1.1) envelope arabski: (1.1) ظرف baskijski: (1.1) gutun-azal białoruski: (1.1) канверт chorwacki: (1.1) omotnica duński: (1.1) kuvert , konvolut esperanto: (1.1) koverto fiński: (1.1) kirjekuori francuski: (1.1) enveloppe hebrajski: (1.1) מעטפה (ma'atafa) hiszpański: (1.1) sobre interlingua: (1.1) inveloppe jidysz: (1.1) קאָנווערט (konwert) kataloński: (1.1) sobre koreański: (1.1) 봉투 macedoński: (1.1) плик , коверт niderlandzki: (1.1) enveloppe , omslag niemiecki: (1.1) Briefumschlag , Umschlag , Kuvert norweski (bokmål): (1.1) konvolutt nowogrecki: (1.1) φάκελος polski język migowy: rosyjski: (1.1) конверт rumuński: (1.1) plic słoweński: (1.1) ovojnica , kuverta szwedzki: (1.1) kuvert turecki: (1.1) zarf walijski: (1.1) amlen węgierski: (1.1) boríték włoski: (1.1) busta ; (1.4) cassa di orologio