zniewieściałość () , , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) posiadanie przez mężczyznę cech uznawanych typowo za kobiece, niewieście
(1.1)
(1.1) I podobnie widzimy, jak miasta-państwa rozkwitają i stają się potężne wśród wielkich trudów i wysiłku, a zmierzają do zniszczenia i ruiny przez zniewieściałość i wygodne spokojne życie. Albowiem zniewieściałość zaprasza do bezczynności"Przegląd humanistyczny", Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1984, t. 28, nr 1-6, s. 10.
niewiasta , niewieścienie , zniewieścienie niewieścieć , zniewieścieć niewieści, zniewieściały zniewieściale
angielski: (1.1) effeminacy, effeminateness estoński: (1.1) ebamehelikkus, naiselikkus francuski: (1.1) efféminement hiszpański: (1.1) afeminación , afeminamiento nowogrecki: (1.1) θηλυπρέπεια , γυναικοπρέπεια portugalski: (1.1) afeminação , efeminação słowacki: (1.1) zoženštenosť włoski: (1.1) effeminatezza