opończa ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) obszerny płaszcz z kapturemKrystyna Skalska, Hanna Budzykowa, Język polski. Teksty literackie oraz ćwiczenia w mówieniu i pisaniu, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1986, s. 116
(1.1)
(1.1) Kiedy na sekundę czarna opończa odrzucana została na bok, Małgorzata nie zwalniając biegu odwróciła się i zobaczyła, że nie ma już za nimi różnobarwnych wieżyc, nie ma już od dawna i miasta.
osmański: (1.1) یاغمورلق / یغمورلق (yağmurlık)