Kokytos ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna (1.1) jedna z rzek Hadesu, rzeka lamentu, nad której brzegami błądzą dusze nie pogrzebanych jeszcze zmarłych; (1.2) zamarznięte jezioro na dnie najniższego kręgu piekieł Dantego, które więzi na wieczność Lucyfera oraz tych potępieńców, którzy zdradzili swych dobroczyńców rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (2.1) postać mitologiczna, lekarz, uczeń centaura Chirona, który uleczył Adonisa, gdy ten został ranionego przez dzikaFocjusz, Kodeksy.
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Kocyt (1.2) Kocyt
(1.1) (2.1)
angielski: (1.1) Cocytus, Cocytos, Kokytos francuski: (1.1) Cocyte hiszpański: (1.1) Cocito łaciński: (1.1) Cocytus nowogrecki: (1.1) Κωκυτός ; (1.2) Κωκυτός ; (2.1) Κωκυτός rosyjski: (1.1) Коцит starogrecki: (1.1) Κωκυτός ; (2.1) Κωκυτός włoski: (1.1) Cocito