kop ()
,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy (1.1) uderzenie lub cios nogą (1.2) coś, co nadaje komuś impet, wigor
(2.1) od: kopa
(3.1) 2. od: kopać
(1.1-2) (2.1) (3.1)
(1.1) Po potańcówie w remizie Jacek sprzedał Wieśkowi kilka kopów za chamskie podwalanie się do Bronki. (1.2) Poranne espresso zawsze daje mi niezbędnego kopa do pracy o szóstej. (2.1) Sprzątnęliśmy dziś dwanaście kop siana z tej łąki pod lasem. (3.1) Janie, kop równo, bo się nam ten grób zawali do środka.
(1.1) dostać kopa
(1.1) kopniak, kopnięcie
kopniak , kopnięcie , kopanie , wykopki kopać , kopnąć kopny, okopowy
dostać kopa w górę
niemiecki: (1.1) Kick ; (1.2) Kick
kop ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) kopniak, kop, kopnięcie
(1.1)
kop ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) filiżanka, kubek (1.2) zawartość filiżanki (1.3) objętość filiżanki (1.4) kubełek
(1.1-4) en kop, koppen, kopper, kopperne
(1.2) Lad os drikke aftens sidste kop te. → Wypijmy ostatnią tego wieczora filiżankę herbarty. (1.4) For at lette møllerens arbejde blev indført elevatorer med små kopper, der kunne hejse kornet op fra et lager og til påfyldning af de forskellige maskiner. → Aby ułatwić pracę młynarza, wprowadzono elewatory z kubełkami, które podnosiły ziarno ze składu i napełniały nim różne maszyny.
(1.2) en kop te / kaffe → filiżanka herbaty / kawy
(1.1) krus
(1.1) ikke være nogens kop te
kop ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) filiżanka, kubek (naczynie do picia)
(1.1) koppen;