__TOC__ branden ()
czasownik (1.1) palić (1.2) płonąć
branden ()
czasownik słaby (1.1) rozbijać (się), rozbić (się) z rozpryskiem (np. o falach) (1.2) znakować, oznakować (np. napisem reklamowym)
(1.1)Wiktionary.de, branden (Konjugation), 2016 branden (brand|et), brandete, gebrandet (sein/haben)Wikibooks, Jęz. niemiecki, Czas przeszły złożony z haben lub sein (1.2) branden (brand|et), brandete, gebrandet (haben)
Brand //, Brandung