samotnik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek samotny, unikający towarzystwa innych (1.2) żeglarz pływający samotnie rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) , gatunek ptaka z rodziny bekasowatych; (2.2) zwierzę, które żyje poza stadem
(1.1-2) (2.1-2)
(2.2) wilk samotnik
(1.1) odludek, dzik, borsuk, pustelnik, samson (2.1) stalugwa, brodziec samotny
(1.2) żeglarz (2.1) brodziec
(1.1) dzikus, introwertyk, mizantrop, mruk, outsider / autsajder
samotność , samotnictwo samotniczka , samotnica samotny, samotniczy samotnie
angielski: (1.1) loner, recluse, lone wolf, solitary; (1.2) single-handed sailor; (2.1) green sandpiper białoruski: (1.1) самотнік , адзінотнік ; (2.1) чарныш bułgarski: (1.1) самотник esperanto: (1.1) solulo; (2.1) blankpuga tringo fiński: (2.1) metsäviklo francuski: (1.1) solitaire / hiszpański: (1.1) solitario niemiecki: (1.1) Einzelgänger rosyjski: (1.1) отшельник , нелюдим ; (2.1) черныш ukraiński: (1.1) самітник , відлюдок , відлюдник