rumianek ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) , roślina z rodziny astrowatych, o białych kwiatach z żółtymi główkami, używana w medycynie naturalnej i kosmetyce; (1.2) napar z rumianku (1.1) (1.3) przestępcze herbataMonika Bąk, Tatiana Kwiatkowska, System wartości i oceny na materiale odzieży i jedzenia w rosyjskim i polskim żargonie przestępczym, w: Лексика подстандарта, t. 2, Современные жаргоны и их описание, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2009, s. 114.
(1.1,2)
(1.1) Rumianek zawiera m.in. flawonoidy, śluzy, karotenoidy i sole mineralneJoanna Dylewska-Grzelakowska, Kosmetyka stosowana, s. 143.. (1.2) Stefan dzień rozpoczyna od gorącego rumianku.
(1.1) rumnekStanisław Dobrzycki, Zdobycze językoznawstwa polskiego (ciąg dalszy), „Poradnik Językowy” nr 6–7/1904, s. 107.
rumiankowy
(1.1) źródłosłów dla (rumjanek)
(1.3) angielski: (1.1) chamomile, camomile, chamomilla; (1.2) chamomile tea arabski: (1.1) بابونج białoruski: (1.1) рамонак bułgarski: (1.1) лайка czeski: (1.1) heřmánek duński: (1.1) kamille ; (1.2) kamillete fiński: (1.1) kamomillasaunio francuski: (1.1) camomille gruziński: (1.1) გვირილა hebrajski: (1.1) בבונג hiszpański: (1.1) manzanilla interlingua: (1.1) camomilla japoński: (1.1) カモミール (kamomīru), カモマイル (kamomairu) jèrriais: (1.1) canmiéthe jidysz: (1.1) רומיאַנעק (rumjanek) kazachski: (1.1) түймедақ komi-zyriański: (1.1) катшасин koreański: (1.1) 카밀레 (k’amille) kurmandżi: (1.1) beybûn macedoński: (1.1) камилица, боливач niemiecki: (1.1) Kamille nowogrecki: (1.1) χαμομήλι ormiański: (1.1) երիցուկ portugalski: (1.1) camomila rosyjski: (1.1) ромашка sanskryt: (1.1) कर्पूरपुष्प słowacki: (1.1) rumanček staroormiański: (1.1) երիցուկ szkocki gaelicki: (1.1) camamhail turecki: (1.1) papatya turkmeński: (1.1) çopantelpek ukraiński: (1.1) ромашка wilamowski: (1.1) rümjanek włoski: (1.1) camomilla