στραβός ()
przymiotnik (1.1) ukośny (nie w linii prostej) (1.2) pochyły (1.3) ślepy, niewidomy
(1) P1
στραβικός στραβά , στραβάδα , στραβάδι , στραβή , στράβωμα στραβίζω, στραβώνω, στραβώνομαι στραβά στραβο-, στραβό-
για να λέμε και του στραβού το δίκιο ή στραβός είν' ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε ήταν στραβό το κλήμα, το 'φαγε κι ο γάϊδαρος κάνω τα στραβά μάτια με στραβό αν κοιμηθείς το πρωί θα αλληθωρίζεις παίρνω το στραβό δρόμο ποιος στραβός δε θέλει το φως του; στα στραβά