racuch ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) niewielki, krągły, pulchny placek z ciasta drożdżowego, smażony na tłuszczu, jadany na słodko; (1.2) placek z tartych ziemniaków smażony na oleju
(1.1)
(1.1) Wprost zajadałem się racuchami z jabłkami , które często smażyła mi babcia. (1.2) Matka piecze najrozmaitsze placuszki i racuchy z kartofli na oleju i przypomina wszystkim, jak to natrząsali się nieraz nad chlebem, nie chcieli jeść suchego. (…) Teraz łaknęli tego suchego chleba, nie mogli patrzeć na racuchyPola Gojawiczyńska, Dziewczęta z Nowolipek, Czytelnik, Warszawa 1967, s. 28..
(1.1) racuchy drożdżowe / z jabłkami / ze śliwkami / posypane pudrem
(1.1) raczuch, ajerkuch, brąziak (1.2) placek ziemniaczany
(1.1) placek
(1.1) ruchańce, ruchanki
racuszek racuchowy, racuszkowy
(1.1) zapożyczenie z języka białoruskiego, przeniesione przez Mazowsze do języka ogólnopolskiego nazwy, która pierwotnie brzmiała hreczuszki, reczuszki jako określenie placków hreczanych, czyli pączków z mąki hreczanej smażonych na oleju
angielski: (1.1) crumpet czeski: (1.1) lívanec