__TOC__ rogo ()
czasownik (1.1) pytać (1.2) prosić
(1.1-2) rog|ō, rogāre, rogāvī, rogātum
(1.1) Si me rogaverit, respondebo.Robin M. Griffin , Ed Phinney, A Student's Latin Grammar. Cambridge Latin Course, 1992, s. 30, ISBN 978-0521385879 → Jeśli mnie zapyta, odpowiem. (1.2) Iulia fratrem rogat ut se adiuvet.Hans Henning Ørberg, Lingua Latina per se illustrata. Pars I. Familia Romana. Exercitia Latina I, Focus Publishing, 2005, s. 121, ISBN 978-1-58510-212-9. → Julia prosi brata, by jej pomógł.
rogo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) stos (do spalenia) (1.2) stos, spalenie na stosie (1.3) słup ognia, pożar (1.4) śmierć
(1.1-4) rogo; roghi
(1.2) condannare al rogo → skazać na stos • mandare la strega al rogo → wysłać czarownicę na stos
(1.1) pira (1.3) incendio (1.4) morte