skutkować ()
,
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) przynosić określony skutek, prowadzić do jakiegoś efektu (1.2) wywoływać określone skutki prawne
(1.1)
(1.1) - Można dyscyplinować urzędników ministerialnych do pracy poprzez system kar pieniężnych. Obcinanie premii zawsze skutkuje - argumentował Ludwik Dorn (ROP), który przedstawiał projekt uchwały. (1.1) Spadające zyski z eksportu utrudniły Afryce spłatę pożyczek, skutkując większymi zaległościami i wyższymi kosztami obsługi zadłużenia.
(1.1-2) skutkować +
skuteczność , skutek , skutkowanie skuteczny, skutkowy skutecznie
(1.1-2)
angielski: (1.1) result chiński standardowy: (1.1) 结果 (jiēguǒ) duński: (1.1) resultere, medføre, indvirke, bevirke, gøre, forårsage; (1.2) medføre esperanto: (1.1) efiki niemiecki: (1.1) wirken