ब्रह्मन् ()
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna (1.1) Brahman, w filozofii indyjskiej i hinduizmie transcendentny, wieczny aspekt Absolutu, bezosobowa najwyższa niedwoista istność, pierwotne źródło i ostateczny cel wszystkich istnieńSłowniczek sanskrytu, nie będący obiektem kultu religijnego, lecz medytacji i wiedzySir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, s. 737-738. (1.2) Wedy, święte słowo, święty tekst (1.3) sylaba om (1.4) kapłani z kasty braminów (wspólnie, jako pojedynczy bramin) (1.5) pobożne życie (1.6) modlitwa
(1.1) ब्राह्मणाभ्युपपत्ति
(1.1) व्याकरणकौण्डिन्य (1.6) हव
(1.2) वाच्
ब्राह्मण ब्रह्मण , ब्रह्म
nie myl z ब्राह्मण (brāhmaṇa)