usprawiedliwiać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( usprawiedliwić) (1.1) oczyszczać z zarzutów, podawać usprawiedliwienie (1.2) wyjaśniać motywy działania
(1.1-2)
usprawiedliwienie , sprawiedliwość , usprawiedliwianie usprawiedliwić
angielski: (1.1) exculpate; (1.2) justify francuski: (1.2) justifier hiszpański: (1.1) disculpar; (1.2) justificar interlingua: (1.1) exonerar jidysz: (1.2) באַרעכטיקן (barechtikn) kataloński: (1.2) justificar niemiecki: (1.1) entschuldigen; (1.2) rechtfertigen nowogrecki: (1.1) δικαιολογώ; (1.2) εξηγώ połabski: (1.2) usprawiedliwiał się antvardol-să szwedzki: (1.1) ursäkta, försvara, urskulda, bortförklara; (1.2) rättfärdiga, berättiga, legitimera, motivera włoski: (1.1) discolpare; (1.2) giustificare, scriminare