wytupywać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( wytupać) (1.1) tupiąc, wybijać rytm, np. melodii (1.2) tupiąc, oczyszczać buty, np. ze śniegu (1.3) tupiąc, okazywać dezaprobatę i wyganiać (1.4) odczekiwać coś uciążliwego, np. kolejkę
(1.1-4)
(1.1) Sam zaś legł w słońcu na polanie i sparty na łokciu, wygwizdywać sobie począł, a kerpcem wytupywać jakąś melodię.Władysław Orkan Z krainy Gorców. Nowele i obrazki, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1975, s. 156 (1.2) Przed wejściem do sklepu proszę wytupywać buty. (1.3) Wielu twórcom kultury – nie mówiąc już o jej konsumentach, którym zdarzało się wytupywać aktorów czy imuzyków o odmiennych opcjach politycznych – zabrakło też kultury osobistej (…)Zdanie, wyd. 3-12, 1985, s. 6 (1.4) Leczenie się wymaga czasu – wytupuję już trzecią kolejkę do specjalisty,
(1.1-4) wytupywać +
(1.1) wystukiwać
wytupywanie , wytupanie , tupanie , tuptuś , tupnięcie , tuptanie wytupać , tupać , tupnąć , tuptać tup tup
(1.1-4)