hvid ()
przymiotnik (1.1) biały (1.2) blady (1.3) w użyciu rzeczownikowym, o człowieku biały, białoskóry rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) waluta używana w średniowiecznej Danii
(1) hvid, hvidt, hvidee
(1.1) Hendes kat har en hvid pels. → Jej kot ma białe futro. (1.2) Kongen blev hvid i ansigtet af raseri. → Król zbielał (pobladł) na twarzy z wściekłości. (1.3) Når de antiracistiske aktivister taler om hvide og sorte, mener de fleste af dem ikke biologiske racer, men sociale konstruktioner, diskurser og strukturer. → Kiedy antyrasistowscy aktywiści mówią o białych i czarnych, większość z nich nie ma na myśli ras biologicznych, ale konstrukcje, dyskursy i struktury społeczne.
(1.1) kridhvid → kredowobiały • mælkehvid → mlecznobiały • snehvid → śnieżnobiały
(1.2) bleg
(1.1) sort (1.3) sort
hvide vende det hvide ud af øjnene
zobacz też: kolory w języku duńskim