posiadaczka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kobieta, która coś ma, posiada
(1.1)
(1.1) Rzeczywiście stopy miała drobniutkie, ostro zakończone, jak kopytka, gdyż nogi były od dzieciństwa pokaleczone. W Chinach służy to za dowód wysokiego pochodzenia lub bogactwa i jest najwięcej cenione. Lecz podróżnik, zwiedzający kraj, ukryty przed światem za wielkim murem, omyliłby się niezawodnie, gdyby wszystkie posiadaczki „złotych lilij“ uważał za arystokratki.
posiadacz , posiadanie , posiadłość posiadać
(1.1) od
(1.1) duński: (1.1) indehaverske niemiecki: (1.1) Besitzerin