opanować () , , ,
czasownik przechodni dokonany ( opanowywać) (1.1) przyswoić sobie wiedzę z danej dziedziny (1.2) podporządkować sobie jakiś teren (1.3) przejąć kontrolę nad czymś (1.4) przeniknąć czasownik zwrotny dokonany opanować się ( opanowywać się) (2.1) powściągnąć swoje emocje
(1.1-4)
(1.1) Dopiero w 1543 w Anglii opanowano technikę odlewania dział z żelaza. (1.1) Jacek opanował materiał do klasówki. (1.3) Krew uderzyła mu do głowy, ale próbował się opanować. (1.4) Opanował mnie strach i nie byłem w stanie nic zrobić.
(1.3) opanować sytuację
(1.1) nauczyć się, przyswoić sobie (1.2) podbić, przejąć, zawładnąć (1.3) przejąć kontrolę, zmonopolizować (1.4) oblecieć, ogarnąć, przeniknąć
panowanie , opanowanie , panicz , panieństwo panować , zapanować opanowany
(1.1) (2.1) angielski: (1.2) to seize; (1.3) to get control over słowacki: (1.3) opanovať