brudzić ()
czasownik przechodni niedokonany ( pobrudzić, ubrudzić) (1.1) czynić brudnym, pokrywać brudem czasownik zwrotny niedokonany brudzić się ( pobrudzić się, ubrudzić się) (2.1) pokrywać samego siebie brudem
(1.1)
(1.1) plamić, zanieczyszczać, walać, paskudzić, brukać, kalać, tytłać, babrać, ślabrać, ciorać
(1.1) czyścić, oczyszczać
(1.1) paćkać
brud , brudas , brudaska , zabrudzenie , brudzenie pobrudzić , ubrudzić , wybrudzić , nabrudzić brudny brudno
angielski: (1.1) soil, dirty, sully, foul, smirch arabski: (1.1) قذر, وسخ, لوث baskijski: (1.1) zikindu białoruski: (1.1) брудзіць brithenig: (1.1) ysychedar duński: (1.1) tilsmudse, smudse til farerski: (1.1) dálka francuski: (1.1) salir hebrajski: (1.1) לכלך hiszpański: (1.1) ensuciar kazachski: (1.1) ластау łaciński: (1.1) inquino niemiecki: (1.1) verschmutzen portugalski: (1.1) sujar rosyjski: (1.1) пачкать, загрязнять szwedzki: (1.1) smutsa ner ukraiński: (1.1) бруднити węgierski: (1.1) piszkol, piszkít wilamowski: (1.1) zyłpyn włoski: (1.1) bruttare, insudiciare, sporcare