bezkarność ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pozostawanie bez ukarania (1.2) uchodzenie przewinień bez kary, brak obaw przed ukaraniem

(1.1-2)

(1.1) Dając dziecku autonomię, nie myl jej nigdy z bezkarnością.

(1.1-2) całkowita bezkarność • zapewniać / zapewnić bezkarność

bezkarny bezkarnie

angielski: (1.2) impunity białoruski: (1.1) беспакаранасць , бяскарнасць ; (1.2) беспакаранасць , бяскарнасць białoruski (taraszkiewica): (1.1) бескараннасьць , бяскарнасьць ; (1.2) бескараннасьць , бяскарнасьць hiszpański: (1.1) impunidad ; (1.2) impunidad kazachski: (1.1) жазасыздық nowogrecki: (1.1) ατιμωρησία ; (1.2) ατιμωρησία rosyjski: (1.1) безнаказанность ; (1.2) безнаказанность ukraiński: (1.1) безкарність ; (1.2) безкарність