kalectwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) niedorozwój lub nieodwracalne uszkodzenie narządu lub części ciała i wynikające z tego ograniczenie sprawności fizycznej
(1.1)
(1.1) Mimo kalectwa (był chromy) pełnił funkcję zakrystiana.z hasła Michał Giedroyć w Wikipedii
(1.1) ułomność, inwalidztwo
(1.1) niepełnosprawność
(1.1) chromota, głuchota, głuchoniemota, niemota, ślepota, paraliż
kaleka , okaleczanie , kaleczenie kaleki kaleczyć
angielski: (1.1) handicap, lameness, disablement białoruski: (1.1) калецтва esperanto: (1.1) handikapo francuski: (1.1) infirmité jidysz: (1.1) מום łaciński: (1.1) debilitas niemiecki: (1.1) Gebrechen rosyjski: (1.1) увечье szwedzki: (1.1) handikapp , funktionsnedsättning , funktionshinder , lyte , invaliditet , men ukraiński: (1.1) каліцтво