nieposłuszny ()
przymiotnik (1.1) odznaczający się nieposłuszeństwem (1.2) niepoddający się czyjejś woli
(1.1-2)
(1.1) Kurtyna, za którą władza chciała zamknąć nieposłusznego felietonistę, zaczynała rdzewieć. (1.2) Jedynie niesforna, nieposłuszna podświadomość, wbrew jej pragnieniom, wykonuje sobie wiadome zadanie.
(1.1) krnąbrny, narowisty, niekarny, niesforny, rogaty, rozwydrzony
(1.1) niegrzeczny, uparty
(1.1) hardy
nieposłuszeństwo , nieposłuszność nieposłusznie
angielski: (1.1) disobedient, contumacious, insubordinate, wayward, defiant, contrary, restive asturyjski: (1.1) desobediente białoruski: (1.1) непаслухмяны bułgarski: (1.1) непослушен czeski: (1.1) neposlušný duński: (1.1) ulydig fiński: (1.1) tottelematon francuski: (1.1) désobéissant, indocile galicyjski: (1.1) desobediente hindi: (1.1) अनाज्ञाकारी hiszpański: (1.1) desobediente interlingua: (1.1) disobediente, indocile, refractori / refractari, contumace kataloński: (1.1) desobedient niderlandzki: (1.1) ongehoorzaam niemiecki: (1.1) ungehorsam nowogrecki: (1.1) παράκουος, ανυπάκουος portugalski: (1.1) desobediente serbsko-chorwacki: (1.1) neposlušan szwedzki: (1.1) olydig węgierski: (1.1) engedetlen, szófogadatlan włoski: (1.1) disubbidiente, indocile, contumace