pęcherz ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wypełniony płynem (ropą) podskórny bąbel, który powstał na skutek oparzenia lub otarcia (1.2) zbiornik moczu u kręgowców (1.3) (1.4) (1.5) bańka gazu w odlewie (1.6) dętka piłki nadmuchiwana powietrzem
(1.1-6)
(1.1) Na skórze pojawiły mu się pęcherze, które skrupulatnie skrywał przed babką. (1.2) Mam pełny pęcherz.
(1.1) bąbel, wybrzuszenie (1.2)
pęcherzowiec , pęcherzowość , pęcherzyca pęcherzyk pęcherzowy, pęcherzowaty, pęcherzykowaty
jak kot z pęcherzem
angielski: (1.1) blister; (1.2) bladder; (1.6) bladder duński: (1.1) vabel , vable , blæne , blære ; (1.2) blære , urinblære ; (1.5) blære , luftblære francuski: (1.2) vessie łaciński: (1.2) vesica niderlandzki: (1.1) blaar , blaas niemiecki: (1.1) Blase ; (1.2) Blase norweski (bokmål): (1.1) vable ; (1.2) blære /, urinblære /; (1.5) blære / norweski (nynorsk): (1.1) vable ; (1.2) blære , urinblære ; (1.5) blære nowopruski: (1.1) dumslē rosyjski: (1.1) мозоль ; (1.2) мочевой пузырь staropruski: (1.1) dumsle szwedzki: (1.2) urinblåsa wilamowski: (1.2) błös , błȫz włoski: (1.2) vescica