dowcipny ()
przymiotnik (1.1) umiejący mówić i pisać żartobliwie i z humorem, lubiący żarty i dowcipy (1.2) pełen dowcipu
(1.1-2)
(1.1) Wygadany, inteligentny i dowcipny, wkrótce stał się ulubieńcem mieszkańców.
(1.1) błazeński, pocieszny, ucieszny, wesoły, wesołkowaty, zabawny (1.2) komiczny, humorystyczny, śmieszny, zabawny, żartobliwy; krotochwilny, sowizdrzalski
(1.1) smutny, posępny, ponury (1.2) smutny, minorowy
dowcip , dowcipniś , dowcipność , dowcipas dowcipnie
angielski: (1.1) witty, amusing, lively, quippy, quippish; (1.2) witty, humorous, jocose, jocular, quippy, quippish białoruski: (1.1) дасціпны; (1.2) дасціпны duński: (1.1) vittig; (1.2) vittig hindi: (1.1) मज़ाकिया (mazākiyā) hiszpański: (1.1) chistoso; (1.2) chistoso kaszubski: (1.1) szpòrtowny; (1.2) szpôsowati, szpôsowiti niderlandzki: (1.1) geestig, grappig; (1.2) grappig niemiecki: (1.1) witzig, humorvoll; (1.2) lustig, witzig norweski (bokmål): (1.1) vittig; (1.2) vittig norweski (nynorsk): (1.1) vittig; (1.2) vittig rosyjski: (1.1) остроумный; (1.2) остроумный szwedzki: (1.1) vitsig, kvick, fyndig; (1.2) vitsig, fyndig, rolig, skojig ukraiński: (1.1) дотепний; (1.2) дотепний włoski: (1.1) arguto, faceto, lepido