__TOC__ kotlina ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rozległe zagłębienie terenu o płaskim dnie, otoczonego wzniesieniami; (1.2) ziemne legowisko zająca w okresie bezśnieżnymMarek P. Krzemień, 1000 słów o łowiectwie, Warszawa 1986, s. 74.
(1.1)
(1.1) Zlewnie pozbawione odpływu, w szczególności te największe, leżą z reguły w strefie klimatu suchego, tj. w obrębie pustyń, półpustyń, śródgórskich kotlin i stepów. (1.2) Pies bez trudu wywęszył zająca zalegającego w kotlinie.
(1.1) Kotlina Ostrawska
(1.2) kotowina
kocioł , kociołek , kotłownia , Kotlina kotlinka kotlinowy, kotłowy
Alicja Nagórko, Zarys gramatyki polskiej, PWN, Warszawa 2007, s. 188.
angielski: (1.1) hollow, dell, dale bułgarski: (1.1) котловина chorwacki: (1.1) kotlina czeski: (1.1) kotlina hiszpański: (1.1) cuenca niemiecki: (1.1) Becken ; (1.2) Sasse rosyjski: (1.1) котловина słowacki: (1.1) kotlina słoweński: (1.1) kotlina włoski: (1.1) conca
kotlina ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kotlina
(1.1)
(1.1) česká / Pražská kotlina
kotlina ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kotlina
rzecz kotlinka kotlinový kotolňa , kotolnička , kotlíček , kotlík , kotlárstvo , kotlisko , kotlár , kotláreň